Pakiramdam ko, mawawalan ako ng kuya.  Alala ko pa nung una kitang nakatabi habang nagko-calls.  Sobrang intimidated ako saiyo nun.  Not only because you are 2 feet taller than I am pero dahil sa ikaw ang top agent nung mga panahog iyon tas ako ung isa sa mga tae- tae. (Hehehe).  I never thought I’ll be this close to you dahil hindi mo ako kinakausap dati.  Hanggang sa napromote tayo ng sabay.  Dun mo ako madalas kausapin lalo na nung pareho tayong weekend shift.  Wala akong mapagsabihan nun… Ang bigat bigat ng loob kong pumasok sa office pero hindi ako pwedeng mag absent.  Naawa nga ako saiyo nung inumpisahan ko ng mag-open up kasi feeling ko napipilitan ka lang makinig sa akin hanggang sa hi-nug mo ako. 

 Naramdaman ko ang yakap ng isang kuya.  Yakap na kahit kelan hindi ko naramdaman sa tunay kong kuya.  Hindi mo na ako iniwan mula nuon.  You have been there for my achievements, stupidity and downfalls.  I thank you for all the times you spent with me na dapat gumagawa ka ng reports or appraisals para sa mga agents mo. Sa lahat-lahat ng kabutihan at honesty.

 Ngayong nalalapit na ang iyong kasal… Halong lungkot at saya ang nararamdam ko.  I’m happy because finally, you will marry the love of your life. Sad dahil feeling ko mawawalan na ako ng kuya. Si kuya Ronnie… Feeling ko mas maiiyak ako kaysa sa nanay mo. (hehehe)

 Maiintindihan kong hindi na ganun kadami ang oras mo para sa akin (at sa TAG) pero sana hindi mo kami makalimutan.  Lalo na kung kailangan mo ng kausap, andito lang kami.  Isa lang ang wish ko.  Na sana alagaan mo ang asawa mo ng mabuti.  Mahalin mo sya ng tapat at huwag a huwag kang magsisinungaling kahit gaano pa man kaliit iyon.

 Andito lang ako kuya… Love you!