Hindi ko naman na inaasahan na magmamahal ako ulit ng ganito.  Medyo matagal-tagal din bago ko napag desisyunan na pumasok ulit sa isang siryosong relasyon at nasa puso ko pa din si Francis nuon. 

There was something about your naughty smile that made me say "I want to love this guy.." (naks naman). Pero pwera biro, that's what I really felt when I first saw you...

Our relationship started roughly. HIndi natin kasi kilala yung isa't isa pero that time, I really felt na ako lang yung nag eeffort na makilala ka.  Feeling ko nuon, ako lang yung siryoso.  Mayroon tayong mga napagdaanan na para sa ibang tao eh dapat cause of break-up na pero "we" gaveit a chance, I gave this relationship a chance and another and another.  Hindi ko pinagsisisihan yun kasi kung hindi ko ginawa yun, hindi ako ganito kasaya ngayon.. Yes, I am happy with you baby and I got to know myself better dahil saiyo.  I never knew I could cook and do the laundry and most of all, forgive.  Forgive in a sense na maniniwala ako sa explanation ng isang tao kahit gaano nya ako nasaktan at kakalimutan na nasaktan nya ako ng todo-todo. 

Bago kita makilala, prinsesa ako nuon.  Lahat ng gusto ko sinusunod ni "best" kahit na alam kong unreasonable.  Dahil saiyo, natutunan kong isipin ang ibang tao.  Natuto akong tanggapin na hindi sa akin umiikot ang buhay ng taong malalapit sa akin kahit gaano nila ako kamahal.  Natuto akong intindihin ang ibig sabihin ng "ME TIME" at natuto akong magdasal ng hindi para lang sa sarili ko.

Lahat ng ito natutunan ko ng hindi sapilitan kundi taos puso dahil mahal na mahal kita.  Hindi ito pakitang tao.  Siguro ito yung sinasabi nilang "compromising" sa isang relationship.

Minsan, natatakot ako na baka sa sobrang mahal kita, pag iniwan mo na ako, hindi ko na alam kung saan ko pupulutin sarili ko.  Pero hindi ako dapat nagiisip ng ganito, kung tayo, eh di tayo...Kung hindi eh di hindi.  Hindi ko naman ipagpipilitan sarili ko saiyo pag hindi mo na ako mahal o gusto.  Masasabi kong mamahalain kita hanggang sa kaya ko at hanggang sa gusto mo ako.  Sobra ba yun? Hindi naman siguro...Yun kasi ang paraan na alam ko kung paano magmahal.

Minsan naiisp ko nakakasuka na ako kasi sabi ako ng sabi na mahal kita pero gusto ko lang naman na malaman mo yun at nasabi ko sya dahil hindi nga natin alam kung hanggang kailan tayo.  Atleast walang araw na hindi ko nasabi seo. Hindi ko ireregret na hindi ko nasabi seo.

Gusto ko lagi kang masaya kasi pag nakikita kitang nakangiti o tumatawa, nakakagaan ng puso ko.  Parang ang saya saya ko na din. Madami akong gustong gawin with you like akyatin ang Mt. Everest o sumali sa Amazing Race pero syempre hindi kitapipilitin. Hinahayaan kitang ayain ako sa kung anong gusto mo or tanungin ako kung anong gusto ko kasi ayaw kong isipin mong pinepressure kita or dinidikta ko ang buhay mo...  Gusto ko swabe...steady lang...

Sana naririnig mo to kasi ang puso ko ang nagsasalita ngayon.  Mga bagay na alam kong hindi ko masasabi o mababanggit sa harap mo kasi natatakot ako sa magiging reaction mo.  HIndi ako magrereklamo, itratry kong intindihin ang mga gusto mopero sana pag dumating yung time na hindi ko nakayang pigilan ang nasa utak ko eh pakinggan mo din ako.  Promise hindi ako iiyak o luluha sa harap mo kasi alam kong ayaw mo yun.

Namimiss na kita by.. Nasaan ka na?... Hinihintay na kitang umuwe para mayakap kita ng mahigpit na mahigpit.  Dahil mahal na mahal na mahal kita....